Van as tot hoop: de veerkracht van Henk en Beachclub ’t Gorsje

OUDDORP - Het is hartje zomer, het welbekende foodtruckfestival Smaak aan Zee is net achter de rug. De afgelopen dagen is het door het mooie weer gigantisch druk geweest bij Beachclub ’t Gorsje. Henk van der Kruk, een rasechte ondernemer en eigenaar van ’t Gorsje, ligt moe maar voldaan in bed. Plotseling gaat om half drie ’s nachts de telefoon, het alarm van de beachclub gaat af. Henk is zo uitgeput dat hij de telefoon laat gaan, zich omdraait en weer in slaap valt. Om vijf uur ’s nachts gaat de bel. Henk doet open en ziet de politie staan. De schrik slaat hem om het hart, Is er iets met zijn vrouw of kinderen? Al snel vertelt de politie dat ’t Gorsje in brand staat. Een vreemde opluchting overvalt Henk. Zijn gezin is ongedeerd. Toch vindt hij achteraf het gevoel van opluchting in deze bizarre situatie een gekke eerste reactie, iets wat hij nog steeds probeert te verdringen. Snel daarna dringt de boodschap volledig door en schakelt hij over naar de actiemodus. Hij neemt ons mee in zijn rollercoaster van emoties - van wanhoop naar hoop - een verhaal van veerkracht en de weg naar wederopbouw.

Door Saskia van den Berg-Hameeteman

Henk komt aan op het strand en ziet zijn levenswerk in vlammen opgaan. “We hadden dagenlang 30 graden en ineens sta je daar met storm en regen bij een brandende tent. Dat is bizar. Er gebeurt van alles om je heen en emoties schieten alle kanten op. Sommige dingen herinner ik mij niet meer of wil ik gewoon niet aan terugdenken. Misschien dat die emoties ooit een plek krijgen, maar nu verdring ik ze liever”, vertelt Henk geëmotioneerd.

Toch ervaart hij tijdens de brand ook mooie, bijzondere momenten. “Ik zie nog zo goed voor me dat een van mijn medewerkers met haar vader aan komt rennen. En niet alleen zij, het hele team stond er in een mum van tijd. Dat gaf me zo’n gevoel van betrokkenheid. Het was iets heel moois.”
“Rond acht uur zijn we met zijn allen koffie gaan drinken bij Strandclub Zee. De een na de ander kwam huilend binnen. We waren met veertig man, echt het hele team was aanwezig. Het klinkt misschien gek, maar dat moment was een van de mooiste uit mijn leven. De verbondenheid en de steun die wij aan elkaar gaven, voelde zo intens. Op zo’n moment ga je relativeren. De brand vertaal je naar materie en geld en je bent dankbaar dat niemand gewond is geraakt. Wat overblijft, zijn de mooie, intense momenten met mensen. En zo geef ik het een plek.”

Veel steun

Na de brand blijft er een leven in onzekerheid achter. Henk heeft geen moment nagedacht over stoppen en voelde al snel dat hij ’t Gorsje in oude glorie wilde herstellen. Maar de vragen stapelden zich op. Gaat de verzekering uitbetalen of is hij alles kwijt? Wat moet er allemaal geregeld worden? Zijn er mogelijkheden tot herbouw?

Ondanks de grote onzekerheid ervaart de beachclubeigenaar ook in deze tijd veel steun. “Het was een warm bad van mensen die om je heen staan, zowel professioneel als privé. Mijn kinderen hadden al snel een sponsoractie opgezet. Dat vind ik nog steeds moeilijk, want ik heb nog nooit in mijn leven mijn hand opgehouden. Maar ik moest het laten gebeuren. Iedereen was zo begaan en wilde iets doen. Binnen drie weken werd een immens bedrag van 100.000 euro opgehaald. Ruim 1300 mensen doneerden. Dat gaf mij zoveel warmte en energie om door te gaan en het geld was uiteindelijk ook hard nodig”, vertelt Henk dankbaar. (Tekst loopt door onder de foto)

Teamfoto na een etentje, acht weken na de brand.

De eerste weken komt Henk nauwelijks buiten. “Het verhaal steeds opnieuw vertellen vond ik te moeilijk. Ik wilde er niet aan denken, niet in de negativiteit van de brand blijven hangen. Ik probeerde energie te halen uit het vooruitkijken.” Ook had hij, net als het hele team, de eerste weken grote moeite om bij ’t Gorsje te gaan kijken. “We voelden ons allemaal ontheemd, ook in deze tijd hadden we veel steun aan elkaar.”

Na acht weken ging Henk met het hele team uit eten. “Die avond heb ik zoveel intense momenten met hen gedeeld. Ze hadden een boek gemaakt, vol foto’s en persoonlijke verhalen over ’t Gorsje. Ik kan het nog steeds niet lezen, dat is te emotioneel. Pas als ’t Gorsje er weer staat, kan ik het echt een plekje geven.”

De verzekering en financiële zorgen

Na de brand blijft de onzekerheid groot. Hoewel Henk goed verzekerd was voor brandschade, had hij geen omzetverzekering. Het bouwbudget bleek niet toereikend en ook de hoge personeelskosten vormden een uitdaging. Toch wilde hij niet nadenken over het ontslaan van zijn medewerkers. “Ik heb met dit team de mooiste momenten van mijn leven ervaren. We zijn zo hecht, het zijn echte vrienden geworden. Zij spelen een grote rol in het behouden van mijn hoop. Bovendien zijn zij, samen met de gasten, altijd de reden geweest waarom ik hier met zoveel plezier werk. En ik kan ’t Gorsje wel herbouwen, maar zonder team is er geen Gorsje.”

Creativiteit bleek de oplossing. “We hebben een modus gevonden waardoor mijn vaste team in dienst kon blijven. Ze werken nu tijdelijk bij het restaurant van mijn zoon, Restaurant Maas in Rotterdam, en bij De Gouden Leeuw in Goedereede. Ook organiseren we samen leuke activiteiten. Onlangs hebben we als team tijdens hun vakantie Restaurant Maas gedraaid. Veel van onze gasten komen daar nu regelmatig eten. Dat geeft me zo’n goed gevoel. Het werken daar voelt als therapie en het geeft me energie.”

De verzekering zelf bracht door hun goede begeleiding en snelle optreden gelukkig al snel enige rust. “Binnen zes weken na de brand was het onderzoek afgerond en werd er overgegaan tot uitbetaling. Dat gaf ruimte om te schakelen en na te denken over de wederopbouw.”

Om de bouwkosten te drukken en het team verbonden te houden, gaat Henk binnenkort met zijn medewerkers bij het bouwbedrijf de planken schilderen. “Zo blijven we aan het werk, drukken we de kosten en zorgen we samen voor de herbouw van ’t Gorsje. Het is mooi om dit proces met z’n allen te doorlopen.”

Tegenslagen

Ondanks de grote steun van de omgeving, de energie en veerkracht die Henk daar uit haalt om door te gaan, blijft hij niet gespaard van tegenslagen. De eerste kwam al een week na de brand, toen de Rijksvastgoeddienst een openbare aanbesteding op de grond aankondigde. Dit bracht weken van onzekerheid. Even vervloog de hoop op wederopbouw. “Het voelde alsof de grond onder mij vandaan zakte.” Henk zou Henk niet zijn als hij ook nu niet bij de pakken neer ging zitten. Hij voerde gesprekken om zich te wapenen en kennis te vergaren over de materie. “Gelukkig kwam na één week wat demping. De Rijksvastgoeddienst was iets te voorbarig geweest en zag andere opties. Uiteindelijk kwam na zes weken het verlossende woord: we konden gaan praten over de vergunning. Ik vond dit nog heftiger dan de brand. Ik zat nog vol in mijn emoties en dan komt dit eroverheen. De brand kon niemand iets aan doen, maar dit is mensenwerk, dat komt toch anders over. Gelukkig is het daarna perfect opgepakt en waar het inlevingsvermogen eerder ontbrak, was deze er nu wel.” (Tekst loopt door onder de foto)

De palen voor ‘t Gorsje 2.0 staan inmiddels in de grond.

Daarna kwam Rijkswaterstaat met nieuwe zorgen: het was niet zeker of hij op deze locatie kon gaan herbouwen. Mogelijk moest hij naar een andere plek of mocht hij zelfs helemaal niet opnieuw bouwen. Ook dit werd opgelost. ’t Gorsje mag opnieuw gebouwd worden, al moet de constructie wel zes meter omhoog. Inmiddels staan de palen al in de grond.

Op dit moment loopt de beachclubeigenaar ook nog tegen een wirwar van regels aan omtrent Natura 2000 en stikstofregels. De vergunningen vanuit DCMR en de omgevingsdienst zijn nog niet rond. Er moeten nog diverse natuurtoetsen gedaan worden en stikstofberekeningen gemaakt worden. “Dit heeft tijd nodig”, geeft Van der Kruk aan. “Het is heel frustrerend, maar we werken er hard aan om aan alle voorwaarden te voldoen en hebben goede hoop dat de vergunningen afgegeven gaan worden. Daarnaast levert de aanleg van nieuwe stroomvoorzieningen ook nog de nodige frustraties op. Er zijn op dat gebied ook nog heel wat hobbels te nemen. Ik blijf echter altijd in oplossingen denken en vooruitkijken. Daarbij krijg ik ook veel steun van mijn architect en het bouwbedrijf. Ook alle lof aan de gemeente die zoveel medewerking heeft gegeven.”

Wederopbouw en toekomst

Als alles op tijd rond komt, start de wederopbouw in week vijf en staat de heropening gepland op 1 mei. De vergunningen zijn cruciaal en de planning is strak. Ondanks de frustratie haalt Henk veel energie uit het creëren en opbouwen en ziet hij problemen als uitdagingen, waar vaak niet één, maar wel tien verschillende oplossingen voor te bedenken zijn.
Beachclub ’t Gorsje zal in zijn oude glorie hersteld worden. “Ik wil ’t Gorsje 2.0 maken, op een prachtig plekje, waar ik zo van kan genieten. Als je binnenkomt moet het ’t Gorsje zijn. Voor het team en onze gasten, daar knok ik voor. Ik hoop nog een aantal jaar met veel plezier daar te kunnen werken, voordat ik met pensioen ga.”

Hoop

‘Hoop betekent voor mij dat iets ooit gerealiseerd gaat worden en in dit geval heb ik die hoop altijd gehad. Mijn familie, vrienden, het team en onze gasten hebben hierin een cruciale rol gespeeld. Zij gaven mij de energie om door te gaan en de hoop dat we het gaan redden. Inmiddels is hoop overgegaan in overtuiging.”

Henk sluit af met een boodschap voor iedereen: “Blijf hoop houden, altijd. Denk in oplossingen, die zijn er altijd. Zorg dat je plezier hebt in je werk en zorg goed voor jezelf. Geniet van de weg naar welk doel dan ook en niet alleen van de eindbestemming!”