Column: Cocorico!
’s Ochtends, zo tegen 6.00 uur, worden we altijd gewekt door de haan van onze buurman. Je kan horen dat we in Frankrijk zijn: zegt een Nederlandse haan ‘kukeleku!’, Chantecler (zo heet het beest) van Louis kraait ‘cocorico!’. Regelmatig worden we door zijn tiental kippen van kakelverse eieren voorzien. PFAS via regenwormen in de eieren? Louis heeft wel andere problemen: hoe houd je vossen buiten de ren en hoe verhinder je marters zich te vergrijpen aan zijn wandelende kipfilets?
Louis’ interesse gaat meer uit naar de natuur dan naar zijn woning. Zelfs op zijn rug heeft hij een gigantische boom van zo’n 0,5 vierkante meter laten tatoeëren, waarvan de takken (nu nog) naar de hemel rijzen. Hij werkt als zelfstandig hovenier en is gespecialiseerd in het onderhouden van en soms ook kappen van bomen. Ook onze zieke fijnspar van meer dan 20 meter heeft hij vakkundig tot openhaardhout verwerkt. Hij heeft wel eens een vriendin gehad die enthousiast was over zijn grote tuin en de boom op z’n rug, maar toen ze zijn woning van binnen zag met een noodgang retour ging naar Clermont-Ferrand.
Verleden maand kondigde Louis volkomen onverwacht aan naar Wallonië te verhuizen: hij had op een naturistencamping (zijn favoriete vakantiestek) de liefde van zijn leven ontmoet. Mijn opmerking dat er na zo’n campingverblijf toch minder te ontdekken valt, werd door mijn gebrekkige Frans niet helemaal begrepen. Het huis hield hij voor de zekerheid aan, maar zijn bestelbus laadde hij vol met zijn tuingereedschap met in de aanhanger zijn motormaaier, kettingzagen, zekeringsmateriaal en hakselaar. Chantecler en zijn harem werden in rieten manden getransporteerd. We hebben Louis uitgezwaaid. Odin, zijn uiterst onbetrouwbare en agressieve Hollandse herder waaraan de hele buurt de pest heeft, bekeek ons vals vanuit de bijrijdersstoel.
Deze week stond Louis’ bus onverwacht weer op het erf. Zijn Belgische affaire had kortstondig gebloeid, maar zo zei hij: “Les femmes Belges ne sont pas fiables” (Belgische vrouwen zijn niet te vertrouwen). We waren blij dat hij op z’n schreden terugkeerde, maar dat Chantecler met zijn kakelende volgelingen nu in België was achterbleven en dat uitgerekend die ……hond wél terugkwam, vonden we wat minder geslaagd.