Samen 1953 blijven herdenken, maar ook waakzaam zijn in de toekomst
Algemeen WatersnoodrampMIDDELHARNIS - Na een stille tocht vanuit het wijkcentrum in Middelharnis richting de begraafplaats, vond afgelopen zondag een indrukwekkende herdenking plaats bij het Watersnoodmonument.
Door Jolanda Driesse-Bosland
Bertrand van den Boogert sprak namens de organisatie (die verder bestond uit Ko Vis, Karin Driesse en Dick Vroegindewey) van de herdenking een welkomstwoord. Hierna was het woord aan wethouder Petra ’t Hoen. Ze sprak over het grote belang van herdenken en dat ook samen te blijven doen. “We herdenken vandaag en vertellen de verhalen omdat we ze niet willen vergeten. We herdenken ook om een les te trekken voor nu en voor de toekomst. Het is onze geschiedenis. We moeten erover praten en het doorgeven. De ramp leert ons ook om waakzaam te blijven, te investeren in preventie en te weten wat te doen als het water komt. Dat kunnen we niet alleen, dat doen we samen.”
Directeur Hans Kooijman van het waterschap Hollandse Delta kreeg aansluitend het woord. “Vandaag herdenken we hier samen de grootste natuurramp die Nederland in de twintigste eeuw trof. Ook hier in Middelharnis en Sommelsdijk zijn veel slachtoffers gevallen. De gemeenschap is voorgoed getekend door wat hier is gebeurd. Het liet diepe sporen na in dorpen, gezinnen en in onze geschiedenis. Voor velen onder u is dit geen verhaal uit een boek, maar een herinnering die van generatie op generatie wordt doorgegeven. We mogen deze gebeurtenis nooit vergeten. Het Waterschap Hollandse Delta voelt zich nauw verbonden bij deze herdenking. Water vormt ons landschap maar het vraagt ook om voortdurende waakzaamheid en verantwoordelijkheid. Laten we blijven zorgen voor elkaar en zorgen voor het water dan ons land vormt.”
Aloude strijd tegen het water
Mevrouw Ko Vis vertelde haar persoonlijke verhaal. Hoe ze als kind de Watersnoodramp meemaakte op het Oost Voorgors in Middelharnis. Het Oost Voorgors lag net als de Waterweg erg laag. Van de zeventien slachtoffers woonden er zes op het Oost Voorgors. En van die zes slachtoffers waren er drie uit het gezin van Ko Vis. Toen het water kwam, verloor ze haar vader en twee zusjes. Een onpeilbaar verdriet waar geen woorden voor zijn. Ko heeft lang niet kunnen spreken over wat er is gebeurd. Ze sloot haar diep indrukwekkende verhaal af met een oproep aan ons allemaal. “Laat deze bijeenkomst naast de terugblik naar het verleden ook een oproep zijn voor het heden. Laten we waakzaam zijn, niet alleen als het gaat over het onderhoud van duinen en dijken, maar ook op het gebied van natuur en milieu. Tijdig maatregelen nemen is nodig. De aloude strijd van Nederland tegen het water blijft.”
Aansluitend las mevrouw Vis de namen voor van de slachtoffers in Middelharnis en Sommelsdijk. Van peuterleeftijd tot tachtiger, het is een indrukwekkende lijst van namen.
De eerste krans werd gelegd door wethouder Petra ’t Hoen. Daarna was de beurt aan Hans Kooijman namens het waterschap Hollandse Delta. Het signaal Taptoe werd geblazen door Arie Noordijk waarop een minuut stilte volgde.
Aansluitend zongen de aanwezigen twee coupletten van het Wilhelmus onder muzikale begeleiding van Sempre Crescendo. Hierna volgden de overige krans- en bloemleggingen. De stille tocht voerde aansluitend weer richting het wijkcentrum. Hier konden de bezoekers van de goed bezochte herdenkingsplechtigheid nog met elkaar napraten.