Camping De Grevelingen bestaat vijftig jaar:
‘Sommige gasten komen al meer dan veertig jaar’
Aan de tafel bij het centrale gebouw zitten drie Buijzen aan de tuintafel. Het zijn Adri, Jeroen en Dennis Buijs. Al sinds de zeventiende eeuw woont de familie Buijs vlak bij het haventje van Battenoord. Eerst als boeren, sinds 1973 ook als recreatieondernemers. Want in dat jaar begint het verhaal van camping De Grevelingen. Dit jaar bestaat het familiebedrijf vijftig jaar. Reden voor een feestje.
Omdat hun vader in 1973 stopt met het akkerbouwbedrijf, moeten zoons Kees en Adri Buijs met twee gezinnen van één boerderij leven. Dat is financieel niet haalbaar. Daarom besluiten ze recreatieve activiteiten te gaan ontplooien. Het doet in de buurt de wenkbrauwen fronsen: een camping op Battenoord? Maar ze zetten door. Na een politiek charmeoffensief wordt de vergunning verleend door de gemeente Nieuwe-Tonge en op 1 april 1973 start het eerste campingseizoen. Het gaat dan om één hectare grond, met ruimte voor twaalf stacaravans. Het stageld bedraagt 550 gulden per seizoen.
Het eerste seizoen staan er zeven caravans aan het eerste pad. De camping is nog maar een paar dagen open of er trekt een zware storm over. Vijf caravans waaien weg, waarvan één helemaal kapot is. De beginjaren zijn moeilijk, de toeristische sector op het eiland is nog nauwelijks ontwikkeld. Maar in de jaren daarna gaat de camping goed lopen. In 1980 zijn er al 170 plaatsen, te vinden aan pad 1 tot en met 10. In 1977 komt er bovendien een stacaravanhandel bij.
Zes merken
De werkzaamheden op de camping en het land combineren wordt echter lastiger. “Je kunt beter één ding goed doen dan twee dingen half.” Daarom besluiten ze het boerenwerk uit te besteden en zich te focussen op de camping en caravanhandel. De camping blijft groeien, net als de familie. Zowel Adri en zijn vrouw Toos als Kees met zijn vrouw Lenie krijgen beide drie kinderen. Die krijgen het werk op de camping met de paplepel ingegoten. In 2001 komt Jeroen, de zoon van Adri, officieel in dienst bij de camping. In 2005 volgt Dennis, de zoon van Kees. Beiden hebben dan een toeristische opleiding achter de rug en het klikt. In 2010 nemen zij samen het bedrijf over. Adri: “Je wordt toch ouder, dan moeten dingen goed geregeld zijn.” Zijn broer Kees is nu inmiddels overleden.
Intussen heeft de tijd niet stilgestaan. In 1987 worden alle wegen van het vakantiepark geasfalteerd. In 1998 komt er riolering op het park. In 1999 wordt er een nieuw kantoor – met receptie – gebouwd. Het jaar 2011 staat in het teken van de aanleg van de grote vijver en het gebied daaromheen, de Hof Grevelingen. Het jaar daarop wordt een nieuwe speeltuin aangelegd. Inmiddels telt het park 340 vaste plaatsen, met daarnaast ruimte voor zo’n 100 campers, tenten en toercaravans. Ook dit jaar zijn weer 20 nieuwe plaatsen van 300 vierkante meter aangelegd, klaar voor nieuwe vaste gasten.
De verkoop van stacaravans en chalets loopt ook erg goed. Inmiddels leveren ze zes merken chalets door heel Nederland en verzorgen ze het opstellen, plaatsen en aansluiten op campings in de wijde omtrek. Ook tijdens het interview staat er een rij chalets klaar voor transport.
Boerencamping
Binnen de familie Buijs waart de handelsgeest volop rond. “De recreatiesector is nog steeds groeiende. Wat dat betreft is het een goede branche en dit een prachtig gebied om actief te zijn. Ook de eilandelijke aanpak van de sector werkt goed, Goeree-Overflakkee is een prachtig gebied om te recreëren! Zeker naar de steeds luxere accommodaties is er veel vraag. Daarnaast zie je dat chalets in trek zijn als mantelzorgwoning. De kwaliteit doet niet onder voor een kleine woning, en worden geheel naar wens gebouwd.”
In Nederland hoor je vaak over regeldruk voor ondernemers. Hoe ervaren ze dat? Jeroen haalt zijn schouders op. Nuchter: “Natuurlijk, dat hoort erbij. Het hoort bij ondernemen, maar het zou absoluut een stuk minder kunnen. Veel is onnodig.”
De campingeigenaren waarderen de vrijheid in het werk. “Als je iets aan wil pakken, kan dat op jouw manier. Je hoeft niet eerst van alles en iedereen toestemming te hebben en er eindeloos over te vergaderen.”
Ze missen het landbouwbestaan niet. “Als landbouwer ben je heel afhankelijk van het weer, en je hoort pas achteraf wat de prijs voor je producten wordt. Hier kun je dat vooraf vaststellen.”
Binnen de camping hebben ze een afgesproken taakverdeling. Zo richt Jeroen zich vooral op de receptie en verkoop en Dennis op de uitvoering van het werk op het park en de afleveringen. “Al kunnen we eigenlijk allebei alles hoor.” Door die insteek en het harde werk een boerencamping is De Grevelingen uitgegroeid van een boerencamping tot een vakantiepark met goede voorzieningen.
Netflixen
“We ontzorgen mensen. ‘Een tweede huis vind je bij Buijs’, is het adagium. Daarin zijn de wensen van de gasten wel veranderd. Vroeger waren water en stroom genoeg.” Glimlachend: “Nu zijn het water, stroom en internet.” Er ligt tegenwoordig glasvezel naar de camping, dus je kunt hier zelfs Netflixen in je tent. Ook zijn de plaatsen beduidend ruimer geworden in de tijd. “Daar hebben we gelukkig de ruimte voor. Van de gemeente hebben we altijd medewerking gehad, dat mag zeker gezegd worden. Op die manier hebben we met de wensen van de tijd mee kunnen groeien.” Ook nu nog is er ruimte om uit te breiden. “Het is een gezond bedrijf. En veel mensen blijven terugkomen, sommigen al meer dan veertig jaar. Dat zegt wel iets, toch?”
Tekst: Erwin Guijt
Fotografie: Camping De Grevelingen
