Verschillen als kracht: zo wil het nieuwe college het eiland besturen
OOLTGENSPLAAT - TOG, CDA en D66 verschillen op veel punten van elkaar. Toch kozen zij ervoor niet te beginnen bij wat hen scheidt, maar bij wat hen bindt.
Door Ben Hameeteman
Fractievoorzitter van TOG, Jos de Jonge, hoeft niet lang na te denken als hem wordt gevraagd wat voor hem het belangrijkst is. "Inwoners." Dat woord valt tijdens de presentatie regelmatig. Volgens De Jonge hebben inwoners behoefte aan een bestuur dat dichterbij staat. Meer luistert. En duidelijkere keuzes maakt. "Het is echt tijd om onze eigen inwoners op de eerste plaats te zetten." De Jonge koppelt die woorden direct aan verantwoordelijkheid. Meer woningen, sterke dorpen, een veilige leefomgeving en zorgvuldigheid bij gevoelige onderwerpen.
Vertrouwen
Tim Jochems praat rustig. Weloverwogen. Bijna nooit in grote woorden. Misschien gebruikt hij daarom zo vaak hetzelfde woord. Vertrouwen. Vertrouwen in elkaar. Vertrouwen in inwoners. En vertrouwen dat verschillen niet altijd een probleem hoeven te zijn. Jochems zoekt niet naar uitersten. Hij zoekt naar evenwicht. En is juist dat de reden waarom hij zich zo prettig voelt in deze coalitie.
Kijk naar wat werkt
Met zijn 28 jaar is Jeffrey Verlegh de jongste van het gezelschap. Maar zijn manier van spreken verraadt bestuurlijke rust. Hij groeide op op Goeree-Overflakkee, vertrok naar Eindhoven voor zijn studie technische bedrijfskunde en keerde tijdens de coronaperiode terug naar zijn geboortegrond.
Dat veranderde veel. Vanuit interesse in politiek groeide hij snel door naar fractievoorzitter, en nu naar het wethouderschap. "Laten we die ideologische strijd die ze in Den Haag voeren hier loslaten", zei hij. Verlegh denkt liever in oplossingen. Niet in links of rechts, in winnen of verliezen maar in wat werkt voor inwoners. Dat maakt hem tot een van de verrassendste bestuurders van het nieuwe college.
Een frisse blik
Beoogd wethouder Wonen, Ruimte en Mobiliteit, Hans Veentjer, noemt zichzelf lachend een buitenstaander. "Mijn behang in Rijswijk is nog maar net droog." Maar die relativering verhult niet zijn ambitie. Hij krijgt een van de zwaarste opdrachten van deze bestuursperiode. Woningbouw.
Voor starters, jonge gezinnen, ouderen en nadrukkelijk ook voor kleinere dorpen. Veentjer ziet vooral kansen. "Versnellen van de woningbouw is denk ik wel het allerbelangrijkste." Hij zegt het zonder aarzeling. En voegt er direct aan toe: "Ik ben er klaar voor."
Zwaarste portefeuille
Sommige wethouders krijgen een mooie portefeuille. Anderen krijgen een moeilijke portefeuille. Ward Meijroos krijgt allebei. Hij wordt verantwoordelijk voor de financiën van een gemeente die de komende jaren grote uitdagingen wacht. Maar zorgen lijken hem niet te verlammen. Integendeel. Hij oogt enthousiast. Ook omdat hij binnenkort zelf naar het eiland verhuist. "Wij hebben een huis gekocht in Middelharnis. In oktober verhuizen we."
Zijn loopbaan speelde zich jarenlang af binnen het familiebedrijf. Daar hield hij zich bezig met personeel, financiën en strategie. Ervaring die straks goed van pas zal komen.
De man van beweging
Daniel Huising vertelt waarschijnlijk het meest persoonlijke verhaal. Jarenlang stond hij voor de klas als docent bewegingsonderwijs. Sport. Jeugd. Ontwikkeling. Dat zijn nog steeds de onderwerpen die hem drijven. "Het viel me zwaar om mijn laatste gymles te geven vandaag", zegt hij eerlijk.
Maar tegelijk kijkt hij vol enthousiasme vooruit. Hij wil zich inzetten voor jongeren. Voor onderwijs. En voor een gezonde leefomgeving. Ondertussen speelt er thuis ook iets moois. Binnenkort wordt hij voor de derde keer vader. Het geeft hem een warme en menselijke uitstraling binnen het nieuwe college.
Ervaring
Zijn partijgenoot Henk van Putten is de ervaren man in het nieuwe college, de enige die terugkeert als wethouder. Die ervaring zal het college ongetwijfeld van pas gaan komen, want naast nieuw elan is ook ervaring noodzakelijk voor een succesvolle regeerperiode.
Meer dan een coalitie
Aan het einde van de presentatie staan ze naast elkaar voor de groepsfoto. De man van de inwoners. De bestuurder die vertrouwt. De jonge pragmaticus. De woningbouwer. De financiële man. De ervaren bestuurder. En de oud-gymdocent.
Verschillende persoonlijkheden met verschillende achtergronden, maar met één gezamenlijke opdracht. Bewijzen dat verschillen niet hoeven te verdelen. Dat samenwerking sterker kan zijn dan politieke kleur. En dat een coalitie uiteindelijk begint met iets heel eenvoudigs. Vertrouwen in elkaar, en vertrouwen in de toekomst van Goeree-Overflakkee.