Vervolgverhaal - De brug naar het eiland (81)
‘En juffrouw Medina? Is ze niet wakker gebleven om u te helpen met… uitkleden om naar bed te gaan?' Hij kreeg het warm van die onschuldige woorden. Waarom moest hij haar zo aantrekkelijk vinden?
‘Meestal wel, maar toen ze die middag naar me toe kwam in het boothuis, heb ik gezegd dat ik geen avondeten wilde en dat ze niet voor me op hoefde te blijven. Ik zei dat ik haar 's ochtends wel weer zag. Ik wilde niet dat ze voor mij laat opbleef.'
Juffrouw Wilder keek nadenkend voor zich uit. ‘Ik herinner me vaag dat dokter Grant me naar mijn slaapvertrek heeft geholpen. Lieve help! Wat klinkt dat schandelijk. Maar ik kan u verzekeren dat er in mijn toestand absoluut niets romantisch aan de situatie was.'
Isabelle keek op en zag Theodore Grant op de drempel staan.
Met een grimmig gezicht keek hij van haar naar meneer Booker.
Had ze nu de studeerkamerdeur maar dicht gedaan.
‘Isabelle, kan ik je even spreken? Het is belangrijk.’
‘O… natuurlijk. Wilt u me excuseren, meneer Booker?’ Isabelle stond op en voegde zich bij Teddy in de gang.
Hij pakte haar bij de arm, trok haar mee de gang door en siste: ‘Waarom geef je antwoord op zijn vragen? Dat hoeft niet, hoor. Hij kan je niet dwingen. Hij is niet bevoegd.’
‘Hij probeert de identiteit van Percivals moordenaar te achterhalen. En hoewel oom Percy en ik niet met elkaar konden opschieten en ik niet dol op hem was, was hij toch een mens en een bloedverwant. Hij verdient gerechtigheid. Daarom geef ik antwoord op meneer Bookers vragen.’
‘Ook als je uitspraken doet die bezwarend zijn voor jezelf of voor iemand van wie je houdt?’
Isabelles hart zonk. ‘Wat bedoel je? Hoe zou ik dat kunnen?’
Hij sloot zijn ogen en haalde een hand door zijn haar. ‘Wees gewoon voorzichtig, Isabelle. Die man port in een wespennest en ik wil niet dat je gestoken wordt.’
Lang nadat Teddy was vertrokken, bleef Isabelle nog over zijn woorden nadenken. Wat had hij bedoeld? Had ze door meneer Bookers vragen te beantwoorden Rose op de een of andere manier in gevaar gebracht… of Teddy zelf?
Ja, het was bezwarend voor Rose als ze meneer Booker vertelde dat haar nichtje de wijn had meegenomen naar Londen en dus gelegenheid in overvloed had gehad om hem te vergiftigen, als ze had gewild. Zijn verdenking zou zeker groter worden, vooral omdat Rose dat detail had verzwegen. Maar het bewees eigenlijk niets. Er kon na aankomst in Londen met de wijn zijn geknoeid.
En Teddy? Was hij bang dat zijn goede naam als arts te lijden zou hebben als de mensen te weten kwamen dat ze het grootste deel van de avond samen waren geweest, of maakte hij zich zorgen over iets heel anders? Had hij ook iets tegen Percival Norris? Had Percy Teddy zonder dat zij het wist toestemming geweigerd, net als Evan? Ze wilde de waarheid weten… maar had weinig zin om erdoor gestoken te worden.
Wie kon Teddy anders hebben bedoeld met ‘iemand van wie je houdt’, nu de meesten van haar familieleden er niet meer waren?