Monument
Elke beroepsgroep heeft zijn eigen helden. Voor mij is Jacob Juch (1895-1943) een van de helden van de gehandicaptenzorg. Daarom een klein monument voor deze visionair.
Juch werd in 1923 directeur van een nieuwe instelling voor gehandicapten in Noordwijk. Hij brak daarbij met de gevestigde orde en volgde zijn eigen intuïtie. Hij koos heel vernieuwend voor kleine groepen met verschillende niveaus. In plaats van bedden op poten, hing hij bedden op aan het plafond. Hij was geen directeur die vanuit een ivoren toren beslissingen nam, maar liep zelf mee tijdens de zorg en besprak zijn ideeën met de verpleegkundigen.
Destijds lagen veel ernstig gehandicapten de hele dag in bed. Doordat ze hun energie niet kwijt konden, gingen ze uit frustratie slaan en schreeuwen. De gebruikelijke oplossing was om ze vast te binden. Dat zag Juch als martelen. Want door het vastbinden ontneem je bewoners de mogelijkheid om zichzelf fysiek te uiten, waardoor de frustratie toeneemt. Juch bedacht creatieve oplossingen: hij maakte bijvoorbeeld een tredmolen en een houten trein en zette muziek in om samen te bewegen. En hij legde een overdekte tuin aan, om in de winter activiteiten te kunnen doen.
Een psychiater die kritisch poolshoogte kwam nemen van de nieuwe aanpak was verrast door wat hij zag. Hij constateerde verbaasd dat de inzet van beweging zorgde voor een ommekeer in het gedrag. Met de nieuwe aanpak verdween de onrust, net als het slaan, het gillen en de agressie. Daarnaast gingen de bewoners beter slapen en werden sneller zindelijk. Alle activiteiten bleken een verbluffend effect te hebben op het welzijn van de bewoners.