Gemoedelijk? (1)
Kort geleden interviewde ik iemand die een tijd geleden moest kiezen waar hij met zijn gezin zou gaan wonen. Zijn bedrijf moest verhuizen van een plaats onder de rook van Rotterdam naar elders. Zijn keuze viel op Goeree-Overflakkee want hij vond de mensen bij ons gemoedelijk en dat sprak hem aan. Dit was ook het geval een paar jaar geleden. Iemand, komend uit de randstad, had hier een makelaar en een bouwkundige nodig. ‘Wat is iedereen hier gemoedelijk', was haar constatering. ‘Wat is iedereen hier toch aardig en gemoedelijk', verzuchtte een paar weken geleden ook een jonge en natuurlijk welbespraakte goededoelenverkoper aan mijn deur. Hij verontschuldigde zich omdat hij nog laat in de avond aanbelde. Dit kwam volgens hem dat iedereen ruim de tijd nam om een praatje met hem te maken en zich bereid toonde om zich met een maandelijkse gift aan zijn organisatie te binden. Natuurlijk wilde ik in gemoedelijkheid niet onderdoen voor andere dorpsbewoners en voor ik het wist, had ik getekend voor een maandelijkse vaste gift. Die jongen verliet mijn straat, bijna tegelijkertijd met mijn gemoedelijkheid. De volgende morgen heb ik maar gebruik gemaakt van mijn bedenktijd en de overeenkomst met de organisatie in alle gemoedelijkheid opgeheven. Overigens was het een heel goed doel, maar dat terzijde. Wat is dat toch met die eilandelijke gemoedelijkheid? Gemoedelijk staat voor vriendelijk, gezellig en ongedwongen, leert AI mij. Voldoen wij -daar bedoel ik de autochtone bewoners van het eiland- aan die kenmerken? Als ik de woorden vriendelijk, gezellig en ongedwongen hoor, dan denk ik aan vroeger toen men nog gemoedelijk op d'n hoek in Goedereede of op locaties met dezelfde functie in andere plaatsen op het eiland elkaar na gedane arbeid ontmoette. Dat waren gemoedelijke plaatsen waar niemand haast had. Afgezien dat men het daar waarschijnlijk niet zo nauw nam met de waarheid en wellicht ook nu en dan een roddel lanceerde, ging het daar voor mijn beeld gemoedelijk aan toe. Vergeleken met nu, een wat softe maar gemoedelijke gemeenschap. Rondkijkend op de sociale media is de gemoedelijkheid, zoals ik me die voorstel, wel verdwenen. Zou dat laatste echt zo zijn? Of is het zoals ik deze week op een bierflesjes van een eilandelijke brouwer las, dat zijn bier typisch Flakkees is: ‘Een beetje bars maar met een groot hart'.? Ik denk er nog even over na. Dus wordt vervolgd.