Juf Janny Wolfert neemt afscheid van de Eben-Haëzerschool
GOEDEREEDE - Vorige week kreeg ze een groot afscheidsfeest op de Eben-Haëzerschool in Goedereede-Havenhoofd en deze week was het echt de laatste werkweek van juffrouw Janny Wolfert. Zij gaat na 46 jaar in het onderwijs van haar pensioen genieten. In een interview geeft ze een terugblik op haar lange onderwijsloopbaan.
Door Adri van der Laan; foto's Eben-Haëzerschool
Vijf jaar geleden werd in een interview in deze krant stilgestaan bij het veertigjarig jubileum van juffrouw Janny Wolfert. Het feit was een jaar eerder, maar vanwege corona kon er pas een jaar later aandacht aan worden besteed. In dat interview verzekerde juf Wolfert: "Voor mij is elke dag een hoogtepunt." We vroegen haar of ze er nog zo over denkt. Ze aarzelt even, maar geeft aan dat dit zeker nog zo is. Wel voegt ze eraan toe "dat je wel merkt dat je ouder wordt". "Met de kinderen heb ik het pasgeleden nog gehad over waar ze over dromen, wat ze later zouden willen worden. Ik heb ze toen gezegd dat ik echt mijn droombaan heb gehad." Ze vertelt dat ze van jongs af aan altijd juf heeft willen worden. En dat werd later werkelijkheid. Na de PA (Pedagogische Academie) kwam ze als 21-jarige (en niet als 19-jarige, zoals in een eerder geplaatst persbericht werd gemeld) op de Eben-Haëzerschool op het Havenhoofd terecht. En vanaf 1980 is ze altijd aan de school op 't Hôôd verbonden geweest. 46 jaar in het onderwijs en bij dezelfde school is een hele tijd, "maar gelukkig is het geen sleur geworden. Ik ben echt dankbaar dat mij de kracht en de gezondheid zijn gegeven om dit werk te mogen doen. Dit vind ik echt een zegen."
Naar haar zin
"Voor mijn gevoel is de tijd voorbijgevlogen en dat komt omdat ik het op school altijd naar mijn zin heb gehad. En als je het ergens naar je zin hebt, dan gaat de tijd snel." Janny vertelt dat ze er altijd alles aan gedaan heeft om bij te blijven in haar vak. Naast groepsleerkracht is ze ook interne begeleider geweest. Ze is zelfs voor een cursus 'inclusief onderwijs' naar het Oostenrijkse Graz geweest. "Er verandert veel in het onderwijs en daarom is het belangrijk dat je van de veranderingen op de hoogte blijft. Anders houd je het niet vol. Voor mijn laatste nascholing volgde ik zelfs twee middagen over het gebruik van AI in het onderwijs."
Generaties
Toen Janny 46 jaar geleden naar het Havenhoofd kwam, was haar werkplek nog de school aan het Duinroosplein en na een paar maanden kon ze in oktober 1980 de verhuizing meemaken naar de Blauwe Distelstraat, de huidige plaats van de school. Als je zo lang aan één school verbonden bent, dan komt het meermaals voor dat je nu kinderen in de klas hebt van wie je ook de ouders in de schoolbanken hebt gehad. Dit is ook bij Janny het geval. Het zal dan voor de mensen op het Havenhoofd wel even wennen zijn: een school zonder juffrouw Wolfert. Ook is het zo dat je, als je lang aan een school verbonden bent, verschillende directeuren hebt meegemaakt. Ze begon onder Ton van Kooten. Hij werd opgevolgd door een interim-directeur, waarna wijlen Wim Bruggeman directeur werd. Daarna kwam de huidige directeur Jos Koopman. Uit het gesprek met Janny blijkt dat ze altijd heel goed heeft samengewerkt.
Groepen
Ze heeft in de afgelopen jaren in bijna alle groepen voor de klas gestaan. "Groep 1 en 2, de kleuters, heb ik nooit gehad, omdat ik daar niet bevoegd voor was, want vroeger was er een aparte kleuteropleiding." Ze voelt zich het beste thuis in de groepen 3, 4 en 5.
Hoewel ze vorige week donderdag officieel haar afscheidsfeest vierde, had haar klas op woensdagochtend al een eigen afscheidsfeestje georganiseerd. Om elf uur zou haar collega de klas overnemen om nog dingen te regelen voor het afscheid. Janny zei dat ze maar naar huis ging, want ze liep toch iedereen maar in de weg. Maar nee, dat ging niet door. Wat een verrassing wachtte haar. De kinderen hadden allerlei dingen zelf georganiseerd, zoals kunstjes op een crossfiets, een spreekbeurt, een presentatie en een tekening. "Het is mooi dat ze zelf een heel programmaatje in elkaar hadden gedraaid, met zelfs hapjes en leuke cadeautjes."
Thematisch onderwijs
We vroegen juffrouw Wolfert hoe het staat met de parate kennis van de kinderen tegenwoordig. De school op het Havenhoofd geeft zoveel mogelijk thematisch les. En dat vindt ze een goede methode. Als alle vakken verband houden met elkaar, is het leren fijner en beklijft de lesstof beter. Parate kennis is wel anders dan vroeger, maar basiskennis bij rekenen, taal en lezen blijft wel nodig. Het is nodig dat kinderen ook boeken ter hand nemen. "Als ze het interessant vinden, dan vinden de kinderen lezen echt wel leuk. Trouwens, voorlezen vinden de meesten nog heel fijn."
Op de school hebben alle kinderen een Chromebook en daar leren ze goed mee omgaan. "Soms leer ik zelf ook nog wat van de kinderen op digitaal gebied. Als ik bijvoorbeeld iets niet goed doe met het digibord, dan vraag ik een van de kinderen of zij het even kunnen doen. Zo leren we van elkaar."
Coronatijd
Een heel bijzondere tijd in haar loopbaan was de coronatijd. "Ik moest er laatst weer aan denken, toen vanwege de sneeuwval de school een dag sloot. Ik zat thuis achter mijn laptop te werken. Het leek voor mij wel even of de coronatijd weer was teruggekeerd. Toen bleven ook de schooldeuren dicht, maar wel voor langere tijd. Ik had toen alleen maar contact met de kinderen via schermen. Dat was een heel rare tijd."
Tijdens haar loopbaan veranderde ook de bestuursvorm van de school. Evenals bijna alle christelijke basisscholen op het eiland sloot de Eben-Haëzerschool zich aan bij de eilandelijke scholengroep Kindwijs. "Ik denk dat dit een goede beslissing is geweest. Kindwijs neemt de scholen veel administratie uit handen en er wordt samengewerkt door de aangesloten scholen." Janny noemt de tweejaarlijkse conferentie. "Hier leer je veel van elkaar."
Deze week nog een paar dagen werken, waaronder een schoolreisje. Dan is het gebeurd met de onderwijsloopbaan van juffrouw Wolfert. "Na de meivakantie zal het best even wennen zijn, maar ik ben niet zo bang dat ik dan in een gat zal vallen. Ik kan dan hopelijk meer tijd besteden aan mijn hobby's en contacten met familie en vrienden. Het allerbelangrijkste is dat ik dan niets meer moet. Na zo'n lange werkperiode is het nu tijd om te stoppen. Het is goed zo." Ze hoopt natuurlijk nog een poos van haar verdiende pensioen te gaan genieten.
