Raad neemt afscheid van vijftien leden, nieuwe raad begint met gewicht van vertrouwen
MIDDELHARNIS - De raadzaal in het Rondeel in Middelharnis was dinsdagavond tot de laatste stoel gevuld. Zoals gebruikelijk werd aan het begin van de vergadering het ambtsgebed uitgesproken. Daarna volgde een avond van afscheid, terugblik en dankbaarheid.
Door Piet Verolme
Vijftien raadsleden namen afscheid van de gemeenteraad van Goeree-Overflakkee. Daarmee kwam een periode van vier jaar tot een einde, waarin intensief werd samengewerkt aan onderwerpen die direct het dagelijks leven van inwoners raken. Familie, vrienden en betrokkenen waren in groten getale aanwezig om dat moment mee te beleven.
Vijftien raadsleden, één gedeelde inzet
Burgemeester Ada Grootenboer koos in haar terugblik voor het geheel. Niet alleen individuele prestaties, maar vooral de gezamenlijke verantwoordelijkheid stond centraal. Vier jaar lang werd gezocht naar oplossingen voor vraagstukken rond woningbouw, voorzieningen, infrastructuur en financiën. Dat ging niet zonder verschil van inzicht, maar wel met hetzelfde doel voor ogen. De burgemeester benadrukte wat het raadswerk vraagt. Inzet en kennis zijn nodig, maar ook het vermogen om keuzes te maken en samen te werken. Juist dat laatste bleek doorslaggevend. Over grenzen van coalitie en oppositie heen werd gezocht naar wat haalbaar was. Het was niet perfect, maar de uitkomst was wel breed gedragen.
Binnen die brede groep kreeg ieder raadslid zijn of haar eigen typering. Er waren uitgesproken debaters, scherpe analisten en betrokken vertegenwoordigers uit de samenleving. Tegelijk werd nadrukkelijk stilgestaan bij de stille krachten. Raadsleden die minder op de voorgrond traden, maar onmisbaar waren in voorbereiding en afweging.
Zo ontstond het beeld van een raad die niet draait op één stem, maar op samenhang. Verschillen werden niet weggepoetst, maar benut. Dat gaf richting aan het werk van de afgelopen jaren.
Vier onderscheidingen
Binnen die groep kregen vier raadsleden een bijzondere plaats. Zij werden benoemd tot Lid in de Orde van Oranje-Nassau, als erkenning voor hun langdurige inzet. Aat van Alphen sprong daarbij direct in het oog. Met een politieke loopbaan die teruggaat tot 1974 stond hij symbool voor continuïteit. Hij werd getypeerd als kritisch en vasthoudend, iemand die de raad scherp hield en bleef wijzen op zijn eigen rol. Tegelijk bracht hij relativering en humor, waardoor hij het debat lucht gaf zonder aan scherpte te verliezen.
Corné Grinwis bracht inhoud en overtuiging samen. Zijn inzet op energie en duurzaamheid werd gedragen door kennis én door oog voor de gevolgen voor inwoners. Daarin klonk voor hem ook het besef door van rentmeesterschap over Gods schepping als leidend principe. Steeds weer stelde hij de vraag wat beleid in de praktijk betekent.
Liesbeth Keijzer-Westhoeve combineerde inhoudelijke scherpte met bestuurlijke rust. Als plaatsvervangend voorzitter bracht zij structuur en overzicht, juist op momenten dat het debat dreigde uit te waaieren.
Dirk Pijl stond voor de verbinding met het eiland. Zijn inzet voor visserij en havenbelangen gaf stem aan een sector die bepalend is voor de identiteit van Goeree-Overflakkee. Hij bleef daarin standvastig en herkenbaar. Het zijn vier verschillende profielen, maar de lijn is één: langdurige betrokkenheid die zichtbaar verschil heeft gemaakt.
Collega's geven afscheid persoonlijk gezicht
Na de schorsing werd de toon persoonlijker. Fractievoorzitters en collega’s spraken hun vertrekkende leden toe en gaven daarmee kleur aan de samenwerking van de afgelopen jaren. De bijdragen waren herkenbaar en vaak concreet. Vasthoudendheid, deskundigheid en betrokkenheid kwamen telkens terug. Zo werd gewezen op de rol van Corné Grinwis in de energietransitie en de scherpte van Simon van der Tang op financiële dossiers. Liesbeth Keijzer-Westhoeve werd geprezen om haar debatkracht, terwijl Dirk Pijl werd geroemd om zijn zichtbaarheid en inzet op het eiland.
Opvallend was de openheid waarmee ook het schuren werd benoemd. Verschillen van inzicht waren er, soms stevig, maar werden niet als probleem gezien. Juist daarin groeide wederzijds begrip en ontstond samenwerking.
In meerdere bijdragen klonk dankbaarheid door die verder reikte dan het politieke werk alleen. Het raadswerk werd benoemd als dienst aan de gemeenschap, gedragen door overtuiging en voor sommigen ook nadrukkelijk door geloof. Dat was hoorbaar in de woorden die gesproken werden.
Afscheid in eigen woorden
Toen de vertrekkende raadsleden zelf het woord kregen, verschoof de focus naar persoonlijke terugblik. Dankbaarheid voerde de boventoon, zowel voor het vertrouwen van kiezers als voor de samenwerking en de steun vanuit het thuisfront. In de bijdragen klonk herkenning van wat het raadswerk vraagt. Lange avonden, moeilijke keuzes en het zoeken naar balans tussen werk en privé kwamen nadrukkelijk naar voren. Tegelijk werd gesproken over de waarde van het werk zelf, omdat bijdragen aan besluiten die ertoe doen betekenis geeft aan die inzet.
Voor een aantal sprekers kreeg ook het geloof expliciet een plaats in die terugblik. Zij spraken open over hun dankbaarheid aan God en hun afhankelijkheid van Hem in het vervullen van hun taak. Daarmee werd duidelijk dat dit geen toevoeging achteraf was, maar een wezenlijk onderdeel van hoe zij hun rol hebben beleefd.
De blik ging ook vooruit. De nieuwe raad werd wijsheid en samenwerking toegewenst, niet alleen in algemene zin, maar juist in de dagelijkse praktijk van het besturen.
Een avond die blijft hangen in toon en inhoud
Wat blijft hangen, is het beeld van een raad die, ondanks verschillen, gezamenlijk verantwoordelijkheid droeg. Niet alles was eenvoudig en niet alles werd zichtbaar, maar het werk werd gedaan. Op zo’n avond wordt duidelijk dat achter besluiten en beleid mensen staan die zich daarvoor hebben ingezet. Met het vertrek van vijftien raadsleden eindigt een periode, terwijl het werk tegelijk doorgaat met nieuwe gezichten en dezelfde opdracht. De vraag is niet of het anders wordt, maar hoe die gezamenlijke inzet in de komende jaren concreet vorm krijgt aan de raadstafel.
Installatie nieuwe raad
De raadzaal zat dus ook woensdagavond vol. Niet alleen met mensen, maar ook met verwachting. Want achter de 31 gezichten die woensdagavond werden geïnstalleerd - verdeeld over acht partijen, van Trots op Goeree-Overflakkee tot D66 - gaat een brede afspiegeling van het eiland schuil. Namen die voor sommigen vertrouwd zijn en voor anderen nieuw, maar die samen de komende vier jaar richting geven aan Goeree-Overflakkee.
Op 1 april werden deze raadsleden officieel beëdigd. Daarmee begon niet alleen een nieuwe bestuursperiode, maar ook een nieuwe fase waarin besluiten dichter dan ooit voelbaar zijn in het dagelijks leven van inwoners, van wonen tot zorg en van energie tot leefbaarheid .
Meer dan een ceremonie
De installatie zelf volgde het vertrouwde ritueel. In de eerste raadsvergadering werden de eed en de belofte afgelegd, een noodzakelijke stap voordat de raad ook maar één besluit kan nemen. Maar achter die formele handeling schuilt een grotere betekenis. Het markeert namelijk het moment waarop verantwoordelijkheid daadwerkelijk wordt overgedragen.
De burgemeester stond daar nadrukkelijk bij stil. Zij schetste geen rooskleurig beeld, maar een realistische opdracht. Democratie is geen vanzelfsprekendheid, zo klonk het, en vraagt dagelijks onderhoud. Dat onderhoud begint niet in Den Haag, maar hier, in de lokale raadzaal.
Daarmee werd de toon gezet. Want wie denkt dat het raadswerk vooral bestaat uit vergaderen en stemmen, onderschat de complexiteit. Raadsleden krijgen te maken met dossiers die zowel technisch als maatschappelijk gevoelig zijn. Besluiten zijn zelden eenvoudig en vrijwel nooit voor iedereen bevredigend.
Vertrouwen onder druk
Opvallend in de toespraak was de nadruk op vertrouwen. Niet voor niets. Het vertrouwen van inwoners in de overheid staat al jaren onder druk, ook op lokaal niveau. Dat betekent dat elke beslissing niet alleen inhoudelijk moet kloppen, maar ook begrijpelijk en uitlegbaar moet zijn.
Daar ligt misschien wel de grootste uitdaging voor de nieuwe raad. Want inwoners volgen kritisch, wegen af en spreken zich uit. In een tijd waarin gezag niet meer vanzelfsprekend is, moet het worden verdiend. En dat vraagt meer dan alleen goede bedoelingen.
De Raad voor het Openbaar Bestuur noemt daarbij drie kernwaarden: betrokkenheid, betrouwbaarheid en bekwaamheid. Het klinkt bijna eenvoudig, maar in de praktijk is het een voortdurend spanningsveld. Betrokken zijn betekent luisteren naar alle inwoners, ook naar wie niet op je heeft gestemd. Betrouwbaar zijn betekent consistent handelen, ook onder druk. En bekwaamheid vraagt om kennis, voorbereiding en het vermogen om complexe afwegingen te maken.
Politiek is mensenwerk
Tegelijkertijd is het raadswerk ook gewoon mensenwerk. Nieuwe raadsleden moeten hun weg nog vinden, dossiers leren kennen en hun rol ontdekken. Daar werd in de vergadering expliciet ruimte voor geboden: geef jezelf de tijd om te groeien, zo luidde het advies.
Die oproep is terecht. Want achter elk raadslid zit een persoonlijk verhaal van inzet, motivatie en vaak ook offers. Het werk gebeurt naast banen, gezinnen en andere verantwoordelijkheden. Dat maakt het des te belangrijker dat er respect is binnen de raad zelf.
Verschillen van mening horen bij de politiek, misschien zijn ze zelfs noodzakelijk. Maar de manier waarop die verschillen worden uitgevochten, bepaalt uiteindelijk het beeld dat inwoners krijgen. Een stevig debat kan verhelderen, maar alleen als het gepaard gaat met wederzijds respect en de bereidheid om daarna samen verder te gaan.
De volgende stap
De installatie is nog maar het begin. In de komende weken zullen de raadsleden met elkaar in gesprek gaan over de vorming van een coalitie. Dat proces vraagt zorgvuldigheid en politieke vaardigheid. Want de keuzes die daar worden gemaakt, bepalen in belangrijke mate de koers voor de komende jaren.
Daarmee verschuift de aandacht van ceremonie naar inhoud. Van woorden naar daden. De raad staat aan de voorkant van besluiten die het eiland vormgeven. Dat maakt het werk niet alleen zwaar, maar ook betekenisvol.
De vraag is uiteindelijk eenvoudig, maar niet makkelijk te beantwoorden: lukt het deze nieuwe raad om het vertrouwen van inwoners vast te houden - of zelfs te herstellen?
Samenstelling gemeenteraad Goeree-Overflakkee (2026–2030)
De gemeenteraad van Goeree-Overflakkee bestaat uit 31 leden, verdeeld over acht partijen. Dit zijn ze allemaal:
Trots op Goeree-Overflakkee (10 zetels)
Thomas Kom, Mayke Wesdorp, John Albrechts, Jos de Jonge, Mart Verbeek, Tessa van Es, Karel van Veen, John van Rij, Willem Tink, Joop Looyschelder
SGP (6 zetels)
John de Geus, Peter Grinwis, Peter Kieviet, Bart van ’t Geloof, Adriaan Kasteleijn, Erwin Guijt
CDA (6 zetels)
Tim Jochems, Geert-Jan Naberman, Ellen van Rossum, Daniël Huising, Jan-Anton Houweling, Natalie Mijnders-Breure
GroenLinks/PvdA (2 zetels)
Petra ’t Hoen, Cees Grinwis
GAAN (2 zetels)
Ellen Nijssen, Femke Arensman-Fokkema
VVD (2 zetels)
Aad de Kool, John Damen
ChristenUnie (2 zetels)
Mariëlle van den Berg-Mostert, Stan van Heemst
D66 (1 zetel)
Jeffrey Verlegh