Column: Kappen met de kapper
Mijn kapper had evengoed een goede diplomaat kunnen worden: 'het is jouw haar', zei hij met een zeer correct maar compleet ondoorgrondelijk glimlachje.
Het was ergens in 2020. Het covid-virus was uitgebroken en een lockdown was gevolgd, waarbij alle kapperszaken op last van de overheid gesloten waren. Toen het allemaal wat lang begon te duren heb ik twee spiegels en een tondeuse gepakt. De rest is geschiedenis: een geschiedenis die anderhalf uur en veel inspanning vergde, maar in mijn ogen best een aardig resultaat had opgeleverd.
Weken gingen voorbij, ik moest weer naar de kapper. Maar die was nog steeds gesloten. Dus ik weer mijn spiegeltjes en brom-mesje gepakt en gaan met die banaan.
Het was allemaal hoogmoed, lezer! Mannen denken altijd dat ze twee keer zo goed auto kunnen rijden als werkelijk het geval is. Dat geldt blijkbaar bij uitbreiding ook voor het besturen van de tondeuse. Ik dacht het wel even te fiksen. Maar in mijn naïeve optimisme vergat ik het opzetstukje van de tondeuse toen ik achter mijn oor ging.
Ik heb het tot op zekere hoogte kunnen corrigeren, maar mijn jeugdig zelfvertrouwen kreeg in een klap grijze haren. Of eigenlijk heel weinig haren, om het preciezer te zeggen.
En zo kwam dan eindelijk het moment dat de kapper weer open was en mij met in fluweel gevatte doch zeer ferme hand afbracht van het idee om het voortaan maar zelf te fiksen.
Kon allemaal best wezen, maar niet voor niks is de column nog nauwelijks over de helft. In 2021 volgden er nog wat coronamaatregelen en zo zat ik een tijdje later toch weer met een coronacoupé die nodig eens gesnoeid moest worden.
Dus ik weer met de brommende haarmarmot en spiegels in de weer. Kostte het me nu misschien al een paar minuten minder? Afijn, in ieder geval kwam vrij spoedig de dag dat de kappers in het ganse land weer openden. Deze keer was de glimlach van de kapper geen keurig decent diplomatenlachje: nee, de zon was doorgebroken! 'Je hebt er echt aanleg voor', riep hij mij stralend toe.
Het was de laatste keer dat ik geld (toen al meer dan 25 euro) heb betaald voor mijn haar.
Inmiddels pak ik om de paar weken de tondeuse, ben 20 minuten in de weer en mijn kapsel is weer opgefrist. Ik heb zelfs al eens wat andere mensen geknipt.
Deze week is het weer tijd. Maar om praktische redenen wil ik wat veranderingen aanbrengen in mijn kapsel en ik vind het toch wat spannend om dat zelf te gaan doen.
De dag dat deze krant op uw mat valt is de dag dat ik voor het eerst in vijf jaar en een paar maanden een bezoek aan de kapper op de agenda heb. Ik ben benieuwd wat die deze keer gaat zeggen...