Commentaar: Uitdaging
Je ziet ze heel regelmatig in het wild: zijlijnroeptoeters die het altijd beter weten. Zeker op de sociale media roepen dat het allemaal niks of slecht is, het is een soort hobby geworden. Maar er is hoop voor hen, wie weet kunnen ze al snel laten zien dat ze het zelf veel beter kunnen.
Door Gert Klok
Het zijn van die pareltjes die je soms per toeval tegenkomt. In dit geval in een van de interviews in de verkiezingsbijlage die komende dinsdag bij de krant zit. VVD-lijsttrekker Aad de Kool (de credits zijn voor hem) benoemde het initiatief Right2Challenge als initiatief dat zijn partij ook op het eiland wil introduceren. Niet per se een heel bekend fenomeen en al best lang een optie in Nederland, wel eentje die meer aandacht verdient.
Right2Challenge, oftewel het recht om de gemeente uit te dagen, is een vorm van meedoen waarmee wijken en buurten lokale voorzieningen en gemeentelijke taken in eigen hand nemen omdat ze hebben aangegeven dat ze dit beter en/of efficiënter kunnen uitvoeren. In verschillende gemeenten wordt hier gebruik van gemaakt, waarbij best successen worden geboekt.
Betaald
De mogelijkheden zijn best breed. De ene gemeente kiest ervoor de mogelijkheden in de buitenruimte te benutten. Denk bijvoorbeeld aan het onderhouden van een buurtspeeltuintje, het openbare groen of ervoor zorgen dat er geen afval op straat ligt. Andere gemeenten zitten in de hoek van de wmo, zoals hulp aan huis bij ouderen of het opzetten van een platform voor de verhuur van scootmobielen. In weer een andere gemeente werd een complete kinderboerderij uit de grond gestampt.
Het mooie van dit initiatief is dat - bij goedkeuring van de uitdaging - de initiatiefnemers een beroep mogen doen op het gemeentelijke budget dat hiervoor beschikbaar is. Het is dus maatschappelijk relevant werk, maar geen vrijwilligerswerk. Het geld is immers hoe dan ook beschikbaar. Bovendien gebruik je de lokale kennis volop en kan het voor een grotere lokale verbinding zorgen. De wijk is dan echt van de inwoners en de buren zijn ook echt je medemens. Eigenaarschap kan handen en voeten worden gegeven.
Haken en ogen
Voor de gemeente kan het ook zeker voordelen hebben. Het inhuren van externe partijen is de afgelopen jaren explosief duurder geworden, via dergelijke challenges blijf je binnen het budget. Ook worden mensen aangemoedigd na te denken over hun eigen leefomgeving en is dit participatie in optima forma.
Toch zitten er ook wel wat haken en ogen aan. Lokale ondernemers kunnen opdrachten van de gemeente kwijtraken of mislopen, niet per se een doel van Right2Challenge. Je kunt het zien als een aanmoediging om binnen het beschikbare budget te blijven, maar de hogere kosten zijn meestal geen luxe voor ondernemers, maar noodzaak. Bovendien kunnen processen behoorlijk complex worden en zijn inwoners met goede ideeën niet automatisch de juiste mensen voor de uitvoering van het werk. Het goede nieuws: de gemeente kan hier zelf keuzes in maken en die vastleggen in beleid.
Hobby wordt werk
Dat brengt ons terug bij de hobby om waar mogelijk met name de gemeente op de sociale media af te fakkelen. Waarom niet alleen de inwoners, maar ook de gemeente de Right2Challenge geven? Het is een efficiënte manier om deze stuurlui aan wal, die voor hun hobby berichten van commentaar voorzien en het altijd beter weten, aan het werk te zetten. Je weet het beter? Laat maar zien!
Veel mensen dromen ervan om van hun hobby hun werk te maken. Die mogelijkheid krijgen de toetsenbordridders hiermee op een presenteerblaadje aangeboden. Al is het maar zeer de vraag of ze dit daarbij hadden bedacht. Het zal vermoedelijk stil blijven. Als dat het einde van deze ‘hobby’ inhoudt, is dat een heuse win-winsituatie.