"Zodra je één zaagsnede in de brug zet, kan deze niet meer worden gebruikt"
Vervolg van de voorpagina
Het publiek, dat massaal was toegestroomd, kreeg te horen dat er is gekozen voor vervanging van het vaste brugdeel - 1060 meter aan de zuidzijde en 80 meter aan de noordzijde - op de bestaande pijlers. Andere oplossingen zijn de aanleg van een nieuwe brug of een tunnel, maar die zijn terzijde geschoven. Dit omdat ze te duur zijn (een tunnel kost twee tot drie keer meer dan vervanging van het vaste brugdeel) en niet snel genoeg uit te voeren, onder meer omdat de verwerving van gronden bewerkelijk is en veel tijd kost.
De bereikbaarheid is een belangrijk aandachtspunt. De Haringvlietbrug behoort immers niet alleen tot een veel gebruikte ontsluitingsroute van en naar Goeree-Overflakkee, maar is ook essentieel voor de verbinding tussen Zuid-Holland, Zeeland en Noord-Brabant, en min of meer onmisbaar op het tracé tussen de havensteden Rotterdam en Antwerpen. Per dag gaan er 66.000 voertuigen over de brug.
Oomen: “Er zal zes tot twaalf maanden hinder zijn voor het wegverkeer en voor de scheepvaart. Zodra je één zaagsnede in de brug zet, kan deze niet meer worden gebruikt.” Die zes tot twaalf maanden bevinden zich in 2031 en 2032. Althans, dat is de planning, die in de praktijk afhankelijk is van het verloop van de projectprocedure, die nog maar net is gestart, het regionale hinderplan, waarin alle infrastructurele werkzaamheden staan, en de voorbereidingstijd die de aannemer nodig heeft.
“Negentig procent van de mensen die hier zijn wil weten hoe zij straks van A naar B kunnen komen. Hoe ze het eiland op en af komen”, bracht een bezoeker naar voren. Maar Rijkwaterstaat had geen kant-en-klaar antwoord. De ontwikkeling van een bereikbaarheidsplan staat nog op het programma. Daarbij zullen ook de ervaringen van de brugafsluiting in 2023 aan de orde komen. Rijkswaterstaat gaat het plan maken met regionale partijen.
Het publiek kreeg de uitnodiging om te participeren: iedereen kan ideeën, suggesties en aandachtspunten naar voren brengen. Meedenken is mogelijk via de projectwebsite, telefonisch of per post. In De Staver kon men ook terecht bij een notuliste die notities maakte.
Economische schade
Tijdens en na de presentatie waren al verscheidene reacties te horen. Iemand zei dat er niet is nagedacht over de gevolgen van de brugafsluiting. Een ander twijfelde of een periode van zes tot twaalf maanden wel voldoende is. “Het gaat langer duren, misschien wel twee jaar.” Een man nam het woord ‘waanzin’ in de mond. “Dit is niet te doen.” Een vrouw vroeg of er compensatie komt voor wie een jaar moet omrijden en de tank dus vaker zal moeten vullen.
Piet van den Doel, voorzitter van Ondernemersvereniging Goeree-Overflakkee, bracht naar voren dat de economische schade gigantisch zal zijn. Schade die betrokken zou moeten worden in het financiële plaatje van de vernieuwingsoperatie. Daaruit, zo maakte Van den Doel duidelijk, zal blijken dat een tunnel voordeliger uitpakt. “Dat is goedkoper voor de BV Nederland.”
Ook andere bezoekers van de inloopbijeenkomst pleitten voor een tunnel in plaats van het vernieuwen van een brug met te weinig capaciteit om het almaar toenemende verkeer op termijn een soepele doorgang te kunnen blijven bieden. “Als u een enquête gaat houden onder de bevolking, dan kiest men niet voor een nieuwe brug, maar voor een tunnel. Het zal me een rotzorg zijn als die duurder is.”
De boel loopt vast
“Het gaat pijn doen, maar we zullen zoveel mogelijk rekening houden met alle belangen”, was de conclusie die het publiek van Rijkswaterstaat te horen kreeg. Pijn die voortvloeit uit het afsluiten van de Haringvlietbrug voor een halfjaar tot een jaar. Een tunnel, die je kunt aanleggen terwijl de brug nog begaanbaar is, lijkt een gepasseerd station en van capaciteitsuitbreiding is geen sprake.
“Dan sta je bij de Heinenoordtunnel al stil”, schetste iemand een beeld van de toekomst. “Als die tenminste niet afgesloten is…” Een ander: “Over vijf jaar loopt de boel vast.”