Ethiek: Asielzoekers
De instroom van mensen uit allerlei landen is een groot probleem. In de opvangcentra (AZC’s) zitten veel mensen, en via de media horen en lezen we ook over de nodige problemen. In Ter Apel zijn de mensen niet blij met een groot opvangcentrum. Er wordt geprobeerd om de hoeveelheid mensen dan maar te spreiden over het hele land, maar ook dat geeft weer de nodige problemen. Er zitten echter aan de opvang van mensen wat haken en ogen. Laat ik beginnen met de gedachte dat elke asielzoeker ons land uiteindelijk € 800.000 kost. Uiteraard is dit een gemiddelde en kan er het nodige op de berekening worden afgedongen, maar duidelijk is dat het veel geld kost.
En laat ik dan maar beginnen met de gedachte dat de opvang van mensen in nood een Bijbelse plicht is. Er zijn in deze wereld heel veel mensen op de vlucht en in nood. Die mensen komen deze kant op, en het is best lastig en heftig om dan maar te zeggen dat er in ons land geen plaats is. Er is natuurlijk wel plaats, maar dan moet je daar ook geld en aandacht voor willen geven. Ik ben vaak in een asielzoekerscentrum geweest, en dan voel je toch veel bewogenheid met mensen in nood. Want veel mensen komen echt niet voor hun plezier naar Europa. Vaak is men op de vlucht voor oorlog, onderdrukking, armoede en tal van andere moeilijke zaken. En een royaal beleid van toelating zou daarom zeker het overwegen waard zijn.
Aan de andere kant nemen deze mensen wel hun eigen culturele achtergrond mee. Er komen heel wat mensen uit islamitische landen, en die mensen nemen ook hun visie op het samenleven met zich mee. We weten dat de islam best de nodige harde kanten heeft. Vooral de Joden zijn hiervan het slachtoffer. De hele wending in onze samenleving rond het denken over Israël heeft ook te maken met meer en meer mensen uit islamitische landen. De Kamerleden van de partij DENK slaan heel wat heftige antisemitische taal uit. Het is soms bar en boos wat er vanuit deze partij allemaal wordt gezegd en openlijk gepropageerd. Ook komen haatpredikers naar ons land om hier de boel op te ruien. Het is een naar element rond de asielzoekers in ons land. We krijgen min of meer een grote groep mensen die niet begrijpt dat geweld niet thuishoort in een samenleving. Het feit dat een organisatie als Christenen voor Israël bijna niet meer fatsoenlijk kan functioneren, is toch eigenlijk onbegrijpelijk.
Maar daar komt nog iets bovenop. Het toelaten van mensen kost ook geld. Het kost veel geld. En uiteraard moeten we bereid zijn om royaal aan onze medemensen te denken. Maar dat betekent nog niet dat de hulp en de bijstand onbeperkt kan en moet zijn. We kunnen euro’s maar één keer uitgeven. En gelden die we uitgeven aan opvang voor vluchtelingen, kunnen niet aan andere zaken worden besteed. Er is dus ook een financiële grens aan de mogelijkheden op dit terrein. En de overheid moet eerlijke en goede afwegingen maken en keuzes doen waarbij ook rekening wordt gehouden met de Nederlanders. Wie bijvoorbeeld nadenkt over de woningmarkt, weet dat er een groot tekort is aan woningen. In dat verband is het dan wel opmerkelijk dat vluchtelingen eerder een woning kunnen krijgen dan eigen mensen. Nogmaals, een ruimhartige opvang van mensen in nood is nodig, maar Nederland kan niet alles, en bovendien moeten mensen die hier komen zich wel aanpassen en niet voor problemen gaan zorgen. Het zou niet goed zijn als ouders de zorg voor hun kinderen nalaten ter wille van de kinderen van de buren. En zo heeft de Nederlandse overheid eerst de zorg voor de eigen onderdanen. En zijn er bij de huidige opvang van vluchtelingen de nodige terechte kanttekeningen te plaatsen.