Ethiek: Gevolgen van de coronacrisis
Het moet ook niet worden uitgesloten dat er weer nieuwe golven over ons land zullen gaan. In Zuid-Korea, een brandhaard enkele maanden geleden, zijn er weer aanzienlijk meer besmettingen en de regels worden daar ook weer strakker getrokken. Iets dergelijks zou ook in ons land kunnen.
Er wordt inmiddels op allerlei manier nagedacht over de gevolgen van deze opmerkelijke crisis. Want laten we eerlijk zijn, niemand had een half jaar geleden kunnen denken dat ons samenleven door een virus zo diep geraakt zou worden. Winkels moesten sluiten, de kapper kon weken niet bezocht worden, ziekenhuizen staan geen bezoek toe, in verpleeghuizen voltrekt zich een waar drama en de kerkdiensten kunnen ook niet op de gebruikelijke manier plaatsvinden. Het is allemaal heel ingrijpend en we hebben het in de verste verte niet zien aankomen. Het was een ware dijkdoorbraak die zich voor onze ogen heeft voltrokken en die zich nog steeds aan het voltrekken is. We kunnen nog steeds niet gewoon naar de kerk en dat zal de komende maanden nog wel zo blijven. Het gevaar voor besmetting is te groot om zomaar weer alles in het oude patroon te laten terugkeren. Trouwens, voor diegenen die dierbaren moeten missen is de pijn ook wel heel groot. Er is ook zorg en angst over hoe het verder zal gaan.
Inmiddels komen de eerste duidingen van de crisis naar voren. Zo konden we lezen in het Reformatorisch Dagblad dat door de coronacrisis de band met de kerkelijke gemeente is verzwakt. “Twee op de vijf lezers van het Reformatorisch Dagblad ervaren sinds de coronavirus een zwakkere band met hun kerkelijke gemeente”, aldus de krant op zaterdag 30 mei 2020. Een dergelijke conclusie geeft natuurlijk allerlei gedachten. Laten we eens enkele zaken noemen.
In de eerste plaats zal de huidige crisis zeker gevolgen hebben. Het is eigenlijk nog sterker: de gevolgen zijn tastbaar aanwezig. Jarenlang is er veel gesproken en gedebatteerd over de betekenis van internet en de beeldcultuur voor de gezindte. Er waren allerlei meningen en soms werden er heel stellige standpunten ingenomen. Die standpunten zullen er nog wel zijn, maar heel veel is ook als sneeuw voor de zon verdwenen. Vrijwel elke kerk maakt min of meer gebruik van internet om nog iets van een kerkdienst gestalte te geven. Vrij geruisloos en wel van het ene op het andere moment heeft zich een ware aardverschuiving voltrokken. We zullen zien in de toekomst hoe dat verder zal uitwerken.
Nog een andere zaak is dat hoe het in de toekomst zal gaan we niet goed weten. We zijn nog maar drie maanden bezig en het is maar zeer de vraag hoe het precies zal uitwerken. Dingen moeten ook hun tijd krijgen en het is wel heel erg snel om na drie maanden al stevige conclusies te trekken. Of de band met de gemeente werkelijk en blijvend verzwakt is, zal de toekomst moeten leren. Er zijn wel meer dingen gezegd en betoogt die toch op de langere termijn anders hebben uitgepakt. Het is ook niet voor niets dat bijvoorbeeld planbureaus waarschuwen voor termen als het nieuwe normaal en dergelijke. We weten het eigenlijk nog niet goed hoe het zal gaan. Dat maant tot voorzichtigheid.
Tenslotte nog iets. De kerk is de vergadering van ware gelovigen. Die kerk is er sedert de pinksterdag. Door alle eeuwen heen heeft God die kerk bewaard, ook in moeilijke tijden. Het kan best zijn dat er dingen zullen veranderen. Maar de kerk, de gemeente Gods, wordt door Christus bewaard. En dat geeft rust in een moeilijke tijd. De Heere staat in voor Zijn werk. Ook vandaag.