Herdenking ramp in Nieuwe-Tonge:
"Bijna zeventig jaar geleden, maar het is alsof het gisteren was"
NIEUWE-TONGE - De jaarlijkse herdenking van de Watersnoodramp trekt ieder jaar veel bekijks in het dorp dat in 1953 negentig dodelijke slachtoffers te betreuren had. "Het is nu 68 jaar later, en we kunnen niet herdenken zoals we dat jaarlijks gewend zijn. Maar het mag nooit zo zijn dat we deze rampnacht vergeten."
Door Erwin Guijt
Het is Anne-Karin Guijt, voorzitter van het herdenkingscomité, die deze woorden uitspreekt in de hervormde kerk van Nieuwe-Tonge. Een handjevol medewerkers is fysiek in de kerk aanwezig. Via een livestream kan de bijeenkomst online gevolgd worden. De bijeenkomst start met 150 online kijkers, maar al snel loopt dit verder op. Gemiddeld kijken er zo’n 235 mensen mee, met als hoogtepunt 250 kijkers.
Kolkende water
Al in oktober was gepland dat kinderen uit de oudste groepen van OBS de Pannenbakker en CBS de Oranje Nassauschool zouden komen om bloemen te leggen en gedichten voor te lezen bij het monument. Omdat het toch belangrijk werd gevonden om de jeugd bij de herdenking te betrekken, legden beiden scholen en enkele kinderen in de loop van de ochtend bloemstukken. De vrijwillige brandweer en Ring van Oranje deden dit ook. "Vanochtend begon de dag al vroeg bij het monument, waar ook al enkele mensen aanwezig waren die geliefden verloren hadden in de ramp. Het is bijna zeventig jaar later, zeiden die, maar het lijkt alsof het gisteren was."
Wethouder Markwat is namens de gemeente aanwezig en neemt het woord. Hij begint met een aangrijpend fragment van mevrouw Tanis-Meijer, die als 2-jarige de ramp in Nieuwe-Tonge meemaakte. "Velen dragen het grote gemis en de traumatische ervaringen nog steeds met zich mee." Vanochtend legde de wethouder in stilte een bloemenkrans bij monument op het Finlandplein. "Herdenken is en blijft belangrijk. Om hen te herdenken die de ongelijke strijd met het koude, kolkende water verloren."
"Opeens was alles anders dan voorheen. De wederopbouw begon, waarbij de kenmerkende mentaliteit er een was van doorpakken, en er weinig tot niet over praten. Inmiddels hebben we de Deltawerken die ons beschermen tegen het water, maar het litteken dat de ramp achterliet blijft gevoelig. We mogen niet onderschatten hoeveel trauma’s en stil verdriet er nog steeds is onder de oudere generaties." De wethouder sluit af met een dankwoord naar de organisatie van deze herdenking.
Hardop
Organist Huibert Knöps speelt een muzikaal intermezzo. Corine Vos leest voor uit een krantenartikel uit het Haarlems Dagblad, waar het gaat over een door Anton Pieck getekende rijmprent. De opbrengst was bestemd voor het rampenfonds. Dan wordt gewoonlijk psalm 93 gezongen, de psalm die ten tijde van de ramp aan de preekstoel hing. Nu wordt de psalm hardop gelezen door Dick Exalto, terwijl op de achtergrond zachtjes op het orgel wordt meegespeeld. ‘Maar, HEER, Gij zijt veel sterker dan ’t geweld / Der waat'ren, dien Uw almacht palen stelt / De grote zee zwijgt op Uw wenk en wil, / Hoe fel zij bruis', hoe fel zij woede, stil. Na het lezen van de namen van de negentig slachtoffers, altijd een indrukwekkend moment, met aansluitend één minuut stilte is de bijeenkomst ten einde en volgt uitleidend orgelspel.
