Logo eilandennieuws.nl
Foto:

Spannende taferelen op schemerig terrein

GOEREE-OVERFLAKKEE - Voor Eilanden-Nieuws liep correspondent Erwin Guijt mee met een nachtdienst van de politie. Hij maakt een spannend avontuur mee. Want na urenlang in touw te zijn geweest besluiten de agenten om terug te gaan naar het politiebureau. Op het laatste moment beslissen ze om nog even bij de milieustraat in Middelharnis te gaan kijken. Dat blijkt een gouden zet van agenten Arjan Aarnoudse en Jaco Wilstra.

Door Erwin Guijt

Een eind voorbij de hoofdingang wordt de politieauto geparkeerd. Hier blijkt met geweld het hek te zijn geforceerd. Een klein stukje verderop ligt in het hoge gras een computerkast. De beide agenten doorzoeken het ding op sporen. "Hmm, dat ligt hier al een tijdje'', bromt Aarnoudse. Desondanks besluiten de agenten om even een kijkje te gaan nemen op het terrein. Maar natuurlijk niet via de hoofdingang. Besloten wordt om via een kleine omweg door het naastgelegen bos te gaan.

Versterking oproepen
Er wordt een zaklamp in mijn handen gedrukt als we het bospadje inlopen. Ritselend maakt zich een beestje uit de voeten. Het is guur als we via het bos voortgaan naar het verlaten terrein. Hoewel, verlaten? Opeens klinkt er een doffe bons van het terrein. Agent Aarnoudse blijft stokstijf staan en sommeert dat onmiddellijk de zaklamp uit moet. In het donker vervolgen we de tocht. De grond is hier en daar wat drassig en bedekt met bladeren. Gelukkig is er nog het schijnsel van de maan. Een takje kraakt als er een politielaars opgezet wordt. Een eindje verderop laat een uil zijn roep horen. Intussen roept agent Wilstra versterking op door de portofoon. Vanaf het terrein klinken nu duidelijk stemmen.

Voorzichtig sluipen we voorwaarts, tot enkel een dijkje ons nog scheidt van het terrein en een onbekend aantal indringers. In een droogstaande greppel vlak achter het dijkje houdt Aarnoudse halt. Hij tuurt door de begroeiing naar het schaars verlichte terrein. "Hier op je hurken blijven zitten'', fluistert hij. Opeens horen we water klateren. Blijkbaar vindt de insluiper het ook spannend. Agent Aarnoudse tuurt naar achteren, waar Wilstra aankomt. Hij wacht totdat zijn collega bij hem is om er samen op uit te gaan. Maar zover komt het niet.

Halt Politie!
Opeens komt er een figuur vanachter een container, zeulend met twee zware autobanden. Het valt hem zwaar. Steunend komt hij het kleine dijkje opgewerkt. Zijn ogen zijn gewend aan het licht en zien enkel een donkere begroeiing voor zich. Anderhalve meter voor hem in de greppel volgen twee paar ogen al zijn bewegingen. De wind ruist door de toppen van de bomen. De schim hijst de banden wat omhoog en zet dan nog een stap… "POLITIE! Halt houden!'' Aarnoudse veert als een duveltje uit een doosje op en flitst zijn zaklamp aan, recht in het gezicht van de onbekende. Van schrik laat die de beide banden uit zijn handen vallen. Tegelijkertijd arriveert Wilstra: "Snel, ik heb nog een tweede zien rennen.''

Trillende handen
Aarnoudse gaat er vandoor, terwijl Wilstra bij de eerste insluiper blijft. Die vraagt of hij een sigaretje mag rollen. Dat mag, terwijl de agent hem scherp in de gaten houdt. Zijn handen trillen als hij een vloeitje rolt. "Stel nu dat ik er besluit vandoor te gaan?'', vraagt de verdachte met een lachje op zijn gezicht. "Stel nu dat ik je nu handboeien omdoe?'', antwoordt de agent bars. Het lachje is meteen verdwenen. Dan wordt er door het oortje gemeld dat ook de tweede insluiper is gepakt. In ganzenmars gaat het naar de hoofdingang, met de betrapte voorop, terwijl de agent dichtbij blijft.

Zonder vluchtpogingen bereiken we het hek, waar Aarnoudse en de tweede insluiper staan te wachten. Dan priemen er lichtbundels door de donkere polder. Met een snelheid die boven de maximum snelheid zal liggen komt er een busje van de beveiligingsdienst aan. Deze wordt gevolgd door een tweede beveiligingsauto en een politiebusje. In de laatste verdwijnen de twee verdachten. De deur valt met een klap dicht in het slot. De agenten en beveiligers maken nog een rondje over het terrein. Er blijken geen sloten van containers geforceerd te zijn.

Inbrekerswerktuig
Bij het bureau aangekomen worden de insluipers in de voorlopige arrestanten voorziening (VAV) gezet. Intussen overleggen de agenten koortsachtig. Wat is wijsheid? Vaststaat dat er een poging tot diefstal is gepleegd. De verdachten zijn inmiddels ook gefouilleerd. De jas van de ene zit vol met koperen moertjes en boutjes. Maar interessanter zijn de kniptangen, schroevendraaiers en zaklamp. Wilstra knipt zijn vingers: "Inbrekerswerktuigen.'' Dit levert de eigenaar ervan een tweede boete op.

In de VAV krijgen beide overtreders te horen dat ze beiden schuldig zijn aan diefstal, en eentje ook nog aan het dragen van inbrekerswerktuigen. Er volgt een bijna vaderlijke vermaning. Een van de daders blijkt mee te zijn gegaan omdat hij zijn frustratie kwijt moest. "Dan is het niet de bedoeling dat je jezelf in de nesten moet gaan werken he?'', vraag Wilstra. Gelukkig voor de eerste blijft het bij boetes: er is te weinig bewijs voor andere strafbare feiten. Met de mededeling dat ze er nog wel meer van zullen horen worden beide op voeten gesteld en verdwijnen in het duister van de nacht.

In de krant van aanstaande vrijdag meer over het werk van de politie op Goeree-Overflakkee.

Meer berichten