Bommelse schapen weer slachtoffer van loslopende honden
Den Bommel
geplaatst op 28-07-2010 11:38 • door Hans Villerius
Schapenhouder Cor de Groot toont de gedode dieren van zijn veestapel. Foto: Hans Villerius
DEN BOMMEL – Een schapenhouderij runnen valt al een aantal jaren niet mee. Destijds hield de Bommelse Cor de Groot zo’n 600 schapen. Daarvan kon hij bestaan en z’n bedrijf aan de Buitendijk, net buiten Den Bommel, draaiende houden. Door de nog steeds toenemende ganzenproblematiek echter heeft hij z’n veestapel inmiddels noodgedwongen terug moeten brengen tot ca. 200 schapen. “De ganzen vreten al ’t gras op, er is simpelweg niks meer om je schapen nog op te laten grazen”. En maatregels tegen een overvloed aan ganzen, die niet alleen meer ’s winters maar tegenwoordig ook ’s zomers in toenemende getale hier verblijven, worden van overheidswege niet genomen. Al bijna 35 jaar houdt De Groot schapen, maartoekomst voor het bedrijf zit er niet meer in, zegt hij. “Ik ben nu bijna 65 jaar. Misschien dat ik ’t dan nog ’n jaar of tien als hobby kan blijven doen, maar meer niet”. Als je het aantal schapen in de achterliggende jaren met pakweg tweederde terug hebt moeten brengen, betekent dit natuurlijk dat er wel andere inkomsten tegenover moesten komen. Daarom is zijn bedrijf thans ook enkele dagen in de week een Zorgboerderij en een Welkom boerderij.
Maar dan is er nóg een bedreiging, die een rechtgeaarde schapenboer altijd veel pijn doet als het toeslaat: loslopende honden tussen het vee, waardoor allereerst de schapen zelf maar ook de boer zwaar gedupeerd kunnen worden. En helaas komt dit meer dan eens voor. Vorige week was het bij Cor de Groot weer raak. Tijdens de dagelijkse controleronde langs de dijk waar hij z’n schapen heeft lopen, vond hij ze, ter hoogte van de Rietveldseweg: twee doodgebeten schapen. Domweg de strot afgebeten. “Ze lagen een meter of vier van elkaar vandaan. Dan kan het niet anders of er moeten twee honden bezig zijn geweest. Want zodra één hond de kudde binnendringt stuiven de schapen weg. Dan is het onmogelijk dat één hond in zó korte tijd twee dieren vlak bij elkaar pakt. Daarnaast is het zeker dat er iemand bíj de honden was en die ze teruggefloten heeft toen ‘ie zag wat er gebeurde. Anders hadden de honden de schapen niet alleen gebeten maar ook opengescheurd. Dat was nu niet het geval. Alleen de gaten van de hondentanden waren door de vacht heen te zien”, legt De Groot uit.
Wat hij niet begrijpt, is dat hondeneigenaren het nooit melden als hun huisdier er één of meer van de kudde gepakt heeft. “Al is het maar middels een anoniem telefoontje. Dan weet ik dat ik naar die gewonde dieren moet, om ze op te halen en te (laten) behandelen of verzorgen. Dan is er goede kans dat ze ’t redden. Maar als ze zomaar blijven liggen, zijn ze onherroepelijk verloren en sterven ze dikwijls een nare dood. Een aantal jaren geleden ben ik op die manier in een week tijd 25 schapen kwijtgeraakt, door één en dezelfde hond.”
“Daarnaast is ’t natuurlijk ook wel zo fatsoenlijk om even te bellen als iets dergelijks is gebeurd. Als ’t goed is, is een hondeneigenaar verzekerd tegen zulke schade en kost ’t hem verder niets. Maar als niemand zich meldt, zijn alle schade en de daaraan verbonden kosten voor de schapenboer”. Vandaar dat De Groot graag de eigenaar van de honden die deze week de schapen hebben doodgebeten oproept om zich alsnog te melden.
Het blijkt in de praktijk overigens geen dankbaar werk om hondenbezitters aan te spreken op loslopende honden in een gebied waar schapen grazen. “Je krijgt dan dikwijls geërgerde reacties, zo van ‘mijn hond heeft net zoveel recht om hier te lopen als die schapen van jou’, of ‘mijn hond doet dat niet’”, vertelt De Groot. “We spraken een keer een hondeneigenaar aan die bewúst z’n hond tussen de schapen liet. Toen we hem daarover bevraagden gaf ‘ie als antwoord dat z’n hond vandaag jarig was en daarom als cadeau de schapen in mocht”, vult De Groot’s vrouw aan. “En al zouden er geen schapen daadwerkelijk aangevallen worden” vervolgt De Groot, “dan is alleen al het simpele feit dat de dieren in angst zijn opgejaagd reden genoeg om ziekelijke schapen eraan te laten bezwijken. Eén hond in de kudde leidt dikwijls diezelfde week nog tot verscheidene dode schapen. Dan is ’t toch niet zo vreemd als we mensen met een hond vragen daarmee niet tussen de schapen te gaan of op z’n minst hun huisdier aangelijnd te houden?”
|
